اطلسی ها

روزگار خوبي اش در رفتنش است. روزهاي خوب ميروند مثل روزهاي بد. روز ميرودمثل شبمثل تاب توي پارك هي عقب             جلو        عقب             جلو .....تا همين امروز اين طور به اين شعر قديميام فكر نكرده بودم. به اين كه خوبي روزگار و ايام در گذرشان استو اميد يعني همين. يعني بعد از يك روز خوب اميد ساختن و آمدن يك روز خوب ديگر را داشته باشي. درست مثل يك روز بعد. اصلا جذابيتش هم در همين است. گهي پشت به زين و گهي زين به پشت. همين است كه حضرت فمود اليوم يومان. يوم لك و يوم عليك. اي به قربان امامم بروم.  اطلسی ها...

كاش زودتر سال تحويل شود. مثل بچههايم كه دم در سان امتحاني ايستادهاند و ميخواهند امتحان زودتر شروع شود. اين حال خيلي از بچههاست. چه بچه زرنگها چه بچه تنبلها و چه بينابينيها. من نميدانم كدامشانم اما دوست دارم زودتر تمام شود يا بهتر است بگويم زودتر شروع شود قصه تكراري سال وماه و روز. دلم تنگ مادر بزرگم است. دلتنگ هر دو مادربزرگمم. دلتنگ پدربزرگهايم هم. دلتنگ خندههاي دسته جمعي، هم نشينيها همراهي ها و هم راييهادوست دارم زودتر فصل جديد را شروع كنم. سال جديد را. مثل پرنده اي كه تازه پردرآورده و دوست دارد زودتر پرواز كند. بريش فرق هم ندارد كه در قفس باشد يا كوه و دشت. ميخواهم زودتر شروع كنم زندگي ام را دو عيد ها دلهره دارم. خيلي خودم را كنترل ميكنم كه كسي نفهمن. مثل حبابهاي گاز داخل شيشه نوشابه كه متظر انفجار است خودم را ميخورم. اما كسي نميداند. شما هم به كسي نگوييد. امسال هم سال عجيبي بود. همين دو روز پيش خاله مادرم كه مثل مادربزرگم بود به رحمت خدا رفت و داغ ديدار و عطر مادربزرگ را به دكم گذاشت. خدا رحمتشش كند كه مهربان بود و مهمان نواز و سفره دار و امام حسيني و خوش قلب و مهربان. هروقت اين نوشتهرا خوانديد مهمانش كنيد به صلوات و فاتحه اي و همه رفتگانمان را. اطلسی ها...

مطمئنمگفته بودي بهار ميآييبا دلي بي قرار ميآيي در ميان شكوفههاي سفيدبا شكوه بهار ميآيي تا به دنبال آب خواهم رفتتا دم آبشار ميآيي آسمان ابري است ميدانمبيقرار و مدار ميآيي مطمئنم كه ميرسي امابا كدامين قطار ميآيي ؟! اطلسی ها...